Wspania³y klimat. Liczne ¼ród³a, luksusowe hotele, stylowe pensjonaty, odrestaurowane zabytki. A wokó³ góry.
Wód w bród
Wyjazdy „do wód" znów w modzie. Prym wiedzie Ma³opolska, któr± natura szczególnie hojnie obdarowa³a leczniczymi ¼ród³ami. Do niedawna zaniedbane a teraz dziêki prywatyzacji intensywnie odnawiane uzdrowiska, z ka¿dym rokiem nabieraj± blasku. Przedstawiamy piêæ, które niedawno odwiedzili¶my.
KRYNICA W perle uzdrowisk bywali aktorzy (Helena Modrzejewska) i malarze (Jan Matejko, Artur Grottger), poeci i pisarze (Julian Tuwim, Konstanty Ildefons Ga³czyñski, Henryk Sienkiewicz). Jan Kiepura wybudowa³ tu za 3 mln dolarów s³ynna Patriê, a pensjonaty i okoliczne cerkwie uwieczni³ Nikifor. Uzdrowisko le¿±ce na wysoko¶ci 600 m n. p. m, pe³ne jest zabytkowej architektury i pami±tek po s³ynnych go¶ciach, to tak¿e g³ówny o¶rodek narciarski w Beskidzie S±deckim. S± tu 23 ujêcia wód mineralnych: 5 ¼róde³ naturalnych i 18 odwiertów. Pocz±tki kurortu wi±¿± siê z rozbiorami t nas³aniem w³adzy austriackiej. Kiedy w 1793 r. rz±d habsburski wykupi³ okoliczne grunty, wkrótce powsta³ Ma³y Domek, a w nim pierwsze zak³ady k±pielowe zachowane do dzi¶ Stare £azienki Mineralne (druga po³owa XIX w.) s± najstarszych zabytkiem zdroju - kminkowe drewniane detale, zegary na dwóch wie¿yczkach. Miedziane wanny do k±pieli mineralnych mia³y podwójne dna i by³y ogrzewane od spodu gor±ca par±. Wkrótce zbudowano te¿ Stare £azienki Borowinowe i neorenesansowy Stary Dom Zdrojowy z bogato zdobion± Kala balowa. Krynica sta³a siê modna. Po odzyskaniu niepodleg³o¶ci powsta³;' Nowe £azienki Mineralne, modernistyczny Nowy Dom Zdrojowy, s³ynne luksusowe sanatorium Lwigród wzniesione ze sk³adek lwowskich urzêdników. Zbudowano schronisko na Jaworzynie Krynickiej, zimowy stadion oraz lor saneczkowy, a w 1937r.ruszyiakolcjkalinowo-szynowa na Górê Parkowa, Tu¿ przed wybuchem wojny przyje¿d¿a³o tu co roku 40 ty¶. kuracjuszy. W latach 70. zbudowano olbrzymi, przeszklony budynek Pijalni G³ównej, najwa¿niejsze dzi¶ miejsce na deptaku. Tutaj w¶ród egzotycznych ro¶lin przechadzaj± siê kuracjusze, popijaj±c ze specjalnych dzbanuszków mineralne wody. Najs³ynniejszy Zuber jest, niestety, niesmaczny, odpycha ju¿ sam zapad³ (siarkowodór). A jednak do tej unikalnej w skali europejskiej wody, wydobywanej z g³êboko¶ci ponad 900 metrów ustawia siê kolejka. Nies³ychanie bogata w sód (6495 mg/l), potas (320 mg/l), magnez (331mg/l) i lit (12 mg/l), jest niezast±piona przy leczeniu choroby wrzodowej i w±troby, przeciwdzia³a cukrzycy i mia¿d¿ycy. Zazwyczaj pije siej± zmieszana ze s³ynnym Janem. W przeciwieñstwie do Zubera ma on bardzo przyjemny smak. jest idealny w leczeniu nerek, obni¿a ci¶nienie osmotyczne krwi, poziom cholesterolu i cukru, dzia³a ¿ó³ciopêdnie. Smaczna j es t równie¿ woda ze Zdroju G³ównego – pomaga w leczeniu schorzeñ uk³adu pokarmowego, anemii i niedokrwisto¶ci. Ceni siê te¿ S³otwinkê zawieraj±c± sód (330 mg/1), wapñ (250 mg/l) i magnez (258 mg/l). Dzia³a m. in. przeciwalergicznie i odtruwaj±ca, pomaga usuwaæ z organizmu metale ciê¿kie. Mo¿na stosowaæ j± i zewnêtrznie, do przemywania skóry tr±dzikowej. Warto zobaczyæ: • Krynica le¿y na wytyczonym piêæ lat temu ma³opolskim Szlaku Architektury Drewnianej, Szczególnie cenne s± XIX-wieczne wille w stylu szwajcarskim, ko¶ció³ Przemienienia Pañskiego zbudowany na planie o¶mioboku, cerkiew greckokatolicka Opieki Bogurodzicy. W jednej z drewnianych willi – Romanówce - znajduje siê Muzeum Nikifora Krynickiego (wtorek-sobota 10-17, niedziela 10-16, bilet 3 z³, ulgowy 2) • S³ynn± atrakcj± jest najd³u¿sza w Polsce Kolej Gondolowa (2211 m) na jaworzynê Krynick±, czynna ca³y rok. Bilet w obie strony 18 z³, ulgowy 14 z³, tel. O 18 471 52 71, www.jaworzynakrynicka.pl •Ca³y rok dzia³a Sankostrada, 950-metrowy tor saneczkowy (bilet 6 z³, tel., 018 4716810) •W sierpniu odbywa siê Europejski Festiwal im. Jana Kiepury •Tylko samych kawiarni jest w Krynicy 34, poza tym dziesi±tki restauracji, karczm, barów, pizzerii, bufetów i cukierni.
MUSZYNA Miasteczko odleg³e od Krynicy zaledwie o 10 km le¿y w dolinie Popradu, w otoczeniu gór. Choæ jego historia siêga pocz±tków XIII w. (jest o ponad 900 lat starsze od Krynicy), to jako uzdrowisko ma do¶æ krótki sta¿. Odwierty dwóch pierwszych ujêæ wysoko-mineralizowanych wód zrobiono dopiero wiatach 30- XX w. By³y to szczawy Antoni i Wanda z du¿± zawarto¶ci± magnezu, o lekko szczypi±cy m smaku. Zaraz potem zbudowano zak³ady k±pielowe w centrum miasta oraz nad Popradem, powsta³a pijalnia, muszla koncertowa i deptak. Na kuracjuszy czeka³a orkiestra zdrojowa, kino, dwie krêgielnie. kawiarnie, sp³yw Popradem. Wojna i okupacja przynios³y dewastacjê urz±dzeñ uzdrowiskowych- a miastu pó¼niejsz± wieloletni± stagnacjê. Dopiero pod koniec lat 50. Muszyna odzyska³a status uzdrowiska. Przepiêkny krajobraz obfitego w lasy Beskidu S±deckiego, wyj±tkowy mikroklimat („tu nawet powietrze ¦wieci" mówi³ tworz±cy w Muszynie malarz Andrzej Lenartowicz) i lecznicze szczawy znowu przyci±ga³y go¶ci-Nowe sanatoryjne budynki ulokowa³y siê w szerokiej, otoczonej lesistymi wzgórzami dolinie Szczawnika. Dzi¶ dzia³aj± w Muszynie trzy nowo otwarte pijalnie: Antoni, Cechini oraz Milusia, W Cechini s± ujêcia z dwóch odwiertów wykonanych po 2000 r. o szczególnie du¿ej zawarto¶ci wapnia: Stanis³aw (a¿ 657mg/l) i Józef (331 mg/l). Woda z pijalni Milusia jest szczególnie ceniona nic tylko z powodu du¿ej zawarto¶ci magnezu (368 mg/l), wapnia (320 mg/l) i sodu (397 mg/l) – zawiera znacznie rzadszy lit o dzia³aniu antydepresyjnym. W Muszynie leczy siê przede wszystkim choroby uk³ad u oddechowego i przewodu pokarmowego, alergie, nie¿yty oskrzeli, choroby wrzodowe ¿o³±dka i dwunastnicy. Warto zobaczyæ: • Muszyna le¿y na ma³opolskim Szlaku architektury Drewnianej. Jest tu m.in. budynek dawnego zajazdu z prze³omu XVIII i XIX w obecnie Muzeum Regionalne PTTK), ciekawa zabudowa mieszczañska i XIX w. przy ul. Ko¶cielnej, a w pobliskim Szczawnic greckokatolicka cerkiew z pierwszej potowy XIX w. z bogatym XVIII – wieczny Ikonostasem • Piêkna Madonna, bardzo cenna gotycka figura Matki Boskiej z Dzieci±tkiem, wyrze¼biona w drewnie prze; Jakuba z S±cza, znajduje siê w o³tarzu g³ównym barokowego ko¶cio³a ¶w. Józefa. • Las lipowy Obro¿yska na stokach góry Mikowej (638 m n.p.m.) -jedyny w polskich Karpatach [as lipowy. Powsta³y ju¿ w 1919 r. rezerwat chroni 200-letnie drzewa. Jest ostoj± ¿bika, czarnego bociana, salamandry plamistej, ¦cie¿ka przyrodnicza zaczyna siê ok. 2 km od stacji kolejowej. Wycieczka do tego ¶wietlistego lasu jest niezwyk³ym prze¿yciem, zw³aszcza w porze kwitnienia lip. • Mofeta - szczelina w skorupie ziemskiej, z której wydziela siê dwutlenek wêgla, Unikatowe zjawisko mo¿na obserwowaæ ze zrobionego w zesz³ym roku mostku nad korytem bagnistego potoku Ztockiego. Efektowne, bulgocz±ce b±ble, sycz±ce, wydobywaj± siê nieustannie z rdzawo¿ó³tego b³ota.
WYSOWA Kameralna, wyj±tkowo spokojna miejscowo¶æ w Beskidzie Niskim po³o¿ona w dolinie rzeki Ropy, 4 km od granicy ze S³owacja. Os³oniêta od wiatrów stromymi zboczami Gór Hañczowskich ma bardzo ³agodny mikroklimat i sterylnie czyste powietrze. Pobyt w Wysowej leczy nerwy, alergie oraz choroby uk³adu kr±¿enia, pokarmowego i oddechowego. Pierwszy historyczny przekaz o wysowskich ¼ród³ach pochodzi z XVII w., a za pocz±tek uzdrowiska uznaje siê rok 1812, kiedy to zbudowano pierwszy budynek zdrojowy z sze¶cioma ³azienkami. Po doprowadzeniu bitej drogi w 1876 r., uzdrowisko rozwija³o siê a¿ do I wojny ¶wiatowej, przyjmuj±c do 2 ty¶, kuracjuszy rocznie. Po zniszczeniach obu wojen ¶wiatowych na d³ugo zamarto. Deportacje ludno¶ci wiatach 40. oraz akcja „Wsi±” doprowadzi³y do wyludniania okolicy – w Wysowej pozosta³o zaledwie kilkana¶cie rodzin. Dopiero w latach 40 zaczêto budowê nowych, czynnych obecnie sanatoriów. Z historycznej zabudowy zachowa³ siê drewniany Stary Dom Zdrojowy, rekonstruowana jest stylowa, kryta gontem pijalnia. Przechadzaj±c siê po starannie utrzymanym historycznym parku Zdrojowym, mo¿na spróbowaæ z ogólnodostêpnych ¼róde³ a¿ piêciu wód: Franciszka, Henryka, Aleksandry, Józefa I i Józefa II. Najs³ynniejszy chyba - Franciszek - przypomina krynickiego Zubera. Choæ niesmaczny, o siarkowodorowym zapachu, ma jednak wspaniale w³a¶ciwo¶ci – przyspiesza trawienie i metabolizm wewn±trzkomórkowy zobojêtnia sok ¿o³±dkowy, dzia³a przeciwzapalnie, przeciw mia¿d¿ycowo, przeciwcukrzycowo, ¿ó³ciopêdnie i - z powodu zawarto¶ci litu (6 mg/l) - przeciwdepresyjnie. £agodzi objawy kaca; „Je¶li wczoraj zajrza³e¶ do kieliszka, dzisiaj zwróæ siê do Franciszka" - mówi± w Wysowej. Znacznie smaczniejsze Józef II i Józef I pomagaj± w leczeniu dróg moczowych i kamicy nerkowej, natomiast Henryk wspomaga leczenie cukrzycy, wrzodów ¿o³±dka, schorzeñ dwunastnicy, trzustki, dróg ¿ó³ciowych i jelit. Na skraju parku Zdrojowego znajduj± siê odkryty basen, plac zabaw dla dzieci i muszla koncertowa, nieopodal s± kurty tenisowe i krêgielnia. Warto zobaczyæ: • Wysowa le¿y na Ma³opolskim Szlaku Architektury Drewnianej. Jest tu XVIII-wieczna greckokatolicka cerkiew Micha³a Archanio³a z bogatym ikonostasem. Warto obejrzeæ drewniany ko¶ció³ parafialny NMP z lat 30 tych XX w. z VIII-wiecznym o³tarzem g³ównym. Zabytkowe drewniane cerkwie i zagrody ³emkowskie s± prawie w ka¿dej okolicznej miejscowo¶ci. • Wysowa le¿y tez przy wschodniej czê¶ci Transbeskidzkiego Szlaku Konnego PTTK, licz±cego 600 km. W pobliskim G³adyszowie znajduje siê Stadnina Koni Huculskich (nauka na placu 24 z³/godz., jazda w terenie - 26, karnet na 10 godzin - 230, tel. 013 351 00 18) • Liczne szlaki turystyczne prowadz± na najwy¿sze szczyty Beskidu Niskiego, m.in. na Lackow± (997 m)
SZCZAWNICA Le¿y na pograniczu Pienin i Beskidu S±deckiego na wysoko¶ci prawie 500 m n.p.m. Nazwa pochodzi od szczawów bogatych w sole mineralne i cenne mikroelementy (12 ¼róde³). Pierwsi kuracjusze zje¿d¿ali tu ju¿ pod koniec XVIII w. a w. XIX przyniós³ miejscowo¶ci prawdziwy rozkwit. W 1828 r. w³a¶cicielami uzdrowiska zosta³a wêgierska rodzina Szalayów i zamieni³a go w szykowny kurort. Zw³aszcza Józef Szalay, dzia³aj±cy przez blisko 40 lat, poczyni³ olbrzymie inwestycje - zbudowa³ pierwsze ³azienki, wystawi] nowo budynki zdrojowe, zleci³ kolejne odwierty ¼róde³, powiêkszy³ park Zdrojowy, sadz±c w nim rzadkie odmiany drzew, g³ównie iglastych. Czyste powietrze przepe³nionej jod³owa i ¶wierkow± woni± u³atwia³o oddychanie. Szczawnica podobnie jak Krynica stal± siê modnym uzdrowiskiem, do którego przybywa³o wy¶mienite towarzystwo. Upodobali sobie to miejsce zw³aszcza pisarze: Norwid, Kraszewski, Konopnicka, Sienkiewicz. Prus. Przetrwa³y urocze budynki w szwajcarskim stylu –maj± spadziste dachy rze¼bione drewniane ganki, werandy, balkoniki, wie¿yczki, podcienia. W nowo wybudowanej pijalni wód w kszta³cie przeszklonej rotundy mo¿na spróbowaæ Magdaleny, Jana, Stefana, Józefa i Józefiny. ¬ród³o pierwszej z nich, szczególnie cennej, daje dziennie zaledwie ok. 5 litrów (wydawana jest czêsto tylko na receptê). Wskazana jest przy chorobach przewodu pokarmowego, oty³o¶ci i nerwicach, Mocno s³on± w smaku wodê pije siê zazwyczaj rozcieñczon± smacznym, naturalnie gazowanym Janem. Litr Magdaleny zawiera a¿ 27 g sk³adników sta³ych, m.in. sód i jod. Jan z kolei, bogaty w ¿elazo, krzem i wapñ, dzia³a moczopêdnie i przyspiesza wewn±trzkomórkow± przemianê materii, wzmacnia naczynia krwiono¶ne, obni¿a poziom cholesterolu. S³onawy, naturalnie gazowany i lekko ciep³y Stefan zawiera sod i jod pomocny w leczeniu nie¿ytów nosa. gard³a, krtani, oskrzeli i astmy.
Warto zobaczyæ: • Szczawnica le¿y tu¿ przy granicy Pieniñskiego Parku Narodowego. Ca³y rok czynny jest wyci±g krzese³kowy na Palenicê (722 m, 10 z³ w obie strony, 6 w jedna). Wspania³y widok na Pieniny i Tatry, Prowadz± st±d szlaki m. in. na Wysoka, Sokolicê i Trzy Korony, W lecie przy górnej stacji kolei dzia³a grawitacyjna zje¿d¿alnia wózkowa - na specjalnych wózeczkach zje¿d¿a siê pe³na zakrêtów rynn±, na górê wyje¿d¿a siê wózeczkiem podpiêtym do wyci±gu (4 z³). Przy stacji kolejki rozpoczyna siê tez zbudowana 4 lata temu ze ¶rodków unijnych 6-kilometrowa ¶cie¿ka pieszo-rowerowa ze Szczawnicy do s³owackiej Le¶nicy • 15-kilometrowy 2-godzinny sp³yw tratw± prze³omem Dunajca rozpoczyna siê w Sromowcach Wy¿nych, a koñczy w Szczawnicy, jedna tratwa zabiera 10 osób doros³ych i 2 flisaków (35 z³ + 4 za wstêp do Parku Narodowego, ulgowy - 17,5 z³ + 2 z³., Polskie Stowarzyszenie Flisaków Pieniñskich, tel., 018 262 97 3l) • Otwarta w tym roku k³adka dla pieszych nad Dunajcem ³±czy pobliskie Sromowce Ni¿ne z Czerwonym Klasztorem na S³owacji. Efektownie za projektowana w formie wisz±cego mostu pe³ni rolê turystycznego przej¶cia granicznego. • Szczawnica podobnie jak Wysowa le¿y przy Transbeskidzkim Szlaku Konnym PTTK, w jego czê¶ci zachodniej. W Szczawnicy Jaworkach mie¶ci siê Stadnina Koni „Rajd" (nauka dla pocz±tkuj±cych - 35 z³ za pól godziny, tyle samo za godzinê jazdy w terenie, jednodniowa wycieczka - 120z³, tel. 018 262 16 00, www.stadninarajd.pl)
PIWNICZNA ZDRÓJ Niewielkie uzdrowisko w dolinie Popradu z zachowanym uk³adem urbanistycznym z XIV w. Tutejsze wody mineralne by³y znane od koñca XVIII w., ale z powodu silnej konkurencji Krynicy i Szczawnicy pierwszy odwiert zrobiono dopiero w latach 30. XX w. Powsta³y wtedy zak³ad zamkowy i pijalnia wód. Piwniczanki napijemy siê w dwóch pijalniach przy ul. Zdrojowej. Jest przyjemna w smaku, bogata w magnez i wapñ. zawiera dwa razy wiêcej wapnia ni¿ magnezu - proporcje prawie idealne gwarantuj±ce doskonale wch³anianie obu minera³ów. Liczne naturalne ¼ród³a mineralne w okolicznych miejscowo¶ciach: G³êbokim, Kokoszce, £omnicy i Wierchomli. Czê¶æ ¼róde³ jest zadaszona, przy niektórych s± uj¶cia w postaci kranów lub ocembrowanych studni. Wiêkszo¶æ, m. in. Julian i Wierchomlanka z wyp³ywów w Wierchomli oraz Stefan i £omniczanka z £omnicy Zdroju, to wody wysoko-mineralizowane, naturalnie gazowane, bogate przede wszystkim w magnez i wapñ. W Piwnicznej leczy siê choroby uk³adu oddechowego i uk³adu trawienia. Warto zobaczyæ: • Muzeum Regionalne (Rynek 11) posiada m. in., kolekcje historycznego sprzêtu narciarskiego, ciekawe etnograficzne zbiory zwi±zane z kultur± nadpopradzkich Czarnych Górali (poniedzia³ki, ¶rody, pi±tki 10-12) • Flisacki Sp³yw Popradem (od l kwietnia do 30 pa¼dziernika) rozpoczyna siê w Piwnicznej przy ul. Gasiorawskiego, koñczy po 10 km w Piwnicznej Rytro, trwa ok. 2 godzin, Poprad jest rzek± rw±c±, ale p³ytsz± od Dunajca, wiêc tratwy nie s± drewniane, lecz z maj± wiêksz± wyporno¶æ tworzywa sztucznego. Zabieraj± 12 osób i dwóch flisaków (bilet 27 z³, ulgowy 19, tel. 018 446 84 491) • Na zachód od miasteczka, w dolinie potoku Czercz znajduje siê Sucha Dolina, jeden z najwiêkszych na S±decczy¼nie o¶rodków narciarskich. Dzia³a tu 10 wyci±gów.
Jak piæ? Wody mineralne nale¿y piæ powoli ma³ymi tykami, ze specjalnego naczynia z d³ugim wygiêtym dziobkiem lub przez s³omkê, co chroni szkliwo zêbów przed szkodliwym dzia³aniem zwi±zków mineralnych. Powoli, poniewa¿ picie du¿ych ilo¶ci naraz obci±¿a uk³ad kr±¿enia.
|