Kłossowska A., Miasteczko jak z obrazka Nikifora. w: "Życie Warszawy", 20 października 2006, s. 6-7

Krynica kojarzy się z uzdrowiskiem i Nikiforem. Kuracjusze przybywający tu na leczenie nadal rozpoznają miejsca uwiecznione na obrazach prymitywisty.

Jeśli ktoś widział choć jeden obrazek Nikifora, to wie, o czym piszemy. A jest duża szansa, że sporo osób widziało, chociażby dzięki świetnemu filmowi Krzysztofa Krauzego z życiową rolą Krystyny Fetdman w roli malarza. Do tej pory bowiem fragmenty Krynicy pozostały takie jak za jego życia.

Tu bywał Piłsudski. Mamy na myśli na przykład Stary Dom Zdrojowy, wzniesiony w 1889 r. wg projektu Juliana Niedzielskiego i Jana Zawiejskiego z inicjatywy hrabiego Alfreda Potockiego, zwany niegdyś Dworcem Zdrojowym. Nazwa ta powstała dlatego, że przed Stary Dom Zdrojowy zajeżdżały niegdyś dorożki i dyliżanse dowożące kuracjuszy nawet z odległych regionów Polski, przez Kraków, Bochnię, Nowy Sącz. Stary Dom Zdrojowy gościł w swoich podwojach wiele znanych osobistości świata kultury i polityki na czele z marszałkiem Józefem Piłsudskim, co zostało upamiętnione na frontonie obiektu pamiątkową tablicą. W jednej z najpiękniejszych sal balowych ówczesnej Rzeczypospolitej odbywały się największe i najwspanialsze bale i rauty, często na cześć przebywających w Krynicy znakomitych gości.
Niestety są też w Krynicy architektoniczne makabreski jak obecna pijalnia wód - szarobury klocek rodem z socrealu (choć zbudowany już za Gierka, w 1971 r.). Tu jednak, paradoksalnie, koncentruje się życie kuracjuszy i turystów. Z licznych kranów leje się zdrojowa woda, a u schyłku lata odbywa się Festiwal im. Jana Kiepury.

Brunetki, blondynki. W Krynicy bowiem stoi dom wzniesiony, za trzy miliony dolarów, przez słynnego śpiewaka z Sosnowca: luksusowa „Patria". To do niej święcący triumfy na najznamienitszych operowych scenach świata tenor, a zarazem gwiazdor kina przyjeżdżał zawsze na odpoczynek. Z balkonu „Palni" intonował największe przeboje: Brunetki, blondynki, Ninon, Signorinę. Wróćmy jednak do wód i cofnijmy się ze trzy wieki. W 1793 r. austriacki urzędnik Franciszek Stix von Saunbergen zakupił tu ziemię ze źródłami wody mineralnej z myślą o założeniu zdrojowiska. Powstały pierwsze domy zdrojowe, ale gwałtowny rozwój nastąpił dopiero po 1856 r. dzięki działalności prof. Józefa Dietla.

Największa perła. Z czasem Krynica zyskała miano perły polskich uzdrowisk. Miasto gościło w dobie swojego rozkwitu przedstawicieli wszystkich stanów i zawodów, luminarzy polskiej nauki, literatury i sztuki, którzy spotykali się u wód.
Do nich zaliczymy Aleksandra Fredrę, Marię Konopnicka, Adama Asnyka, Józefa Ignacego Kraszewskiego, Jana Matejkę, Wincentego Pola, Stanisława Wyspiańskiego, Henryka Sienkiewicza, Aleksandra Gierymskiego, Artura Grottgera.
W okresie międzywojennym bywali w Krynicy Ludwik Solski i Helena Modrzejewska, by występować w nieistniejącym już Teatrze Modrzewiowym. Tak znakomitych gości zawdzięczała Krynica doskonalej infrastrukturze leczniczej, hotelowej, sportowej i rekreacyjnej, czyniącej z niej jedno z najlepszych uzdrowisk Europy.

23 ujęcia wody. Na obszarze administracyjnym uzdrowiska Krynica znajdują się dziś 23 ujęcia wody, z czego siedem ujęć („Zdrój Główny", „Słotwinka", „łan", .Józef". „Mieczysław", „Tadeusz", "Zuber ") podaje się do kuracji pitne (krenoterapii) lub używa do produkcji wody butelkowa. Pozostałe ujęcia dostarczają wody mineralne do leczenia wziewnego (inhalacje) oraz zabiegów w postaci kąpieli mineralnych kwasowęglowych.
W krynickim uzdrowiskach leczone są schorzenia:
- narządy słuchu
- układ krążenia
- układ oddechowego,
- przewodu pokarmowego,
- przemiany materii (np. cukrzyca),
- dróg moczowych.

ARTYSTA NAIWNY:
Nikifor, zwany też Nikiforem Krynickim; (właśc. Epifaniusz Drowniak), urodził się w 1895 r. w Krynicy (?), zmarł tamże w 1968 r. Samouk, zaliczany do grona najwybitniejszych na świecie malarzy tzw. naiwnych, prymitywistów.
- Był z pochodzenia po matce - Łemkiem (jego ojciec był Polakiem, według legendy - uznanym malarzem,  kryptonimowanym jako „T"). Także po matce, która wychowywała go samotnie, w wielkiej biedzie i poniewierce, najmując się do różnych prac gospodarskich, odziedziczył wadę słuchu i wymowy.
Osierocony podczas I wojny światowej, niemiejący porozumieć się z otoczeniem, traktowany był początkowo przez krynicką społeczność jako odmieniec - Izolowany fizycznie i psychicznie, wyśmiewany.
Najwcześniejsze zachowane prace Nikifora pochodzą sprzed 1920 r. Znaczna część Jego prac
przedstawia pejzaż z sylwetką cerkwi w tle. Sporo obrazków przedstawia fragmenty Krynicy.